Kerken
Externe links:    Gemeente Delfzijl     IVAK    Kunsthuis Oal Eer
Maak uw keus
De Ripperda’s hebben ook in de 16de, 17de en 18de eeuw vele belangrijke functies bekleed in binnen- en buitenland.
De Nederlandse takken van Oosterwijtwerd, Winsum, Farmsum, Vorden en Weldam stierven reeds vóór 1800 uit. De Duitse tak van Petkum stierf circa 1739 uit, de Nederlands-Oostenrijkse tak van Boxbergen in 1920 en de tak van Ellerburg in Duitsland kort na de Tweede Wereldoorlog. Inmiddels is ook de Ellerburgse tak in Denemarken in de mannelijke lijn uitgestorven (2012) en telt enkel de Duitse zijtak Cosijn von Ripperda nog vier stamhouders. Zij wonen in Londen.
In de vrouwelijke lijn, via de tak Boxbergen, leven in 2012 nog talrijke aanzienlijke afstammelingen zoals : Koningin Margarethe II van Denemarken, koning Carl XVI Gustaaf van Zweden, kroonprins Willem-Alexander der Nederlanden en de vorsten zu Inn- & Knyphausen.
De Republiek der Verenigde Nederlanden kende officieel geen adel. Bij het ontstaan van het Koninkrijk der Nederlanden bestonden de Nederlandse takken van het geslacht Ripperda niet meer. Er is dus nooit een erkenning van adel of een adellijke titel aangevraagd.
Vindt u dat dit monument moet worden gerestaureerd en zichtbaar worden gemaakt?

U kunt een bijdrage storten op bankrekening:
3130 01 561
T.n.v. Protestantse Gemeente Delfzijl,
onder vermelding van:
“Zerken Farmsum”
Fotogalerij Lees verder

In juli 2012 werden de zerken van Uniko 2, zijn zoon Hayo en Frouwke Onsta teruggevonden onder de vloer van de Farmsumer kerk. Daarnaast nog 17 zerken blootgelegd van personen die belangrijk zijn geweest voor de kerk en de proosdij. De opgravingen zijn gestopt voor nader overleg en onderzoek. Liggen er nog meer zerken: Hayo, de grootvader van Uniko 2 misschien?

In Farmsum is een, ook naar landelijke maatstaven gemeten, belangrijk monument blootgelegd. Een monument dat recht doet aan de geweldig belangrijke rol die Ommelanders, in dit geval het geslacht Ripperda, speelden bij het lokale, nationale en internationale gebeuren.

Het monument is echter niet geschikt voor openstelling. Veel zerken zijn beschadigd en moeten worden gerestaureerd. De zandstenen zerken van Uniko 2 en Hayo zijn niet goed bestand tegen weers- en vochtinvloeden.

Het geheel zou moeten worden gerestaureerd, geconserveerd en zichtbaar (toegankelijk) kunnen worden gemaakt. Hiervoor is echter veel geld nodig (enkele tonnen). Komt dit niet beschikbaar dan verdwijnt alles weer onder een vloer en kunnen we later zeggen: “men beweert wel, er was eens … en het moet hier ergens liggen … het zou zo belangrijk zijn…… “.